Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/221/pl

1459. W tym samym czasie zawiązało się «Bractwo Różokrzyżowców». Skupiało ono nielicznych pojedynczych ludzi, którzy pozostawali nieznani i którzy — inaczej niż na przykład Paracelsus (1493–1541) — nie zaznaczali swojej obecności na zewnątrz poprzez jakieś nauczanie, lecz ukryci, z duchowych inspiracji, bezinteresownie stawiali się w służbie bliźnim. Przypuszczalnie z pióra tego samego autora, Valentina Andreae (1586–1654), wyszły kolejne pisma różokrzyżowe: w 1614 roku Fama Fraternitatis (skierowana do «głów, stanów i uczonych w Europie»), w 1615 roku Confessio oraz w 1617 roku Allgemeine und Generalreformation der ganzen Welt. W tej «Generalreformacji» z ducha różokrzyżowstwa wyszły z ukrycia na jaw owe impulsy, które w XV wieku, podprogowo, złożyły zarodek trójczłonowości organizmu społecznego w wolnych ekonomicznie wspólnotach wiejskich.