Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/241/pl

nadejście syntetycznych herbicydów w latach 60. Są to substancje wzrostowe, które jako «totalne herbicydy» systemicznie wnikają w życiowe dzianie się roślin w taki sposób, że rośliny wyrastają się na śmierć lub obumierają inną drogą fizjologiczną. Stosowanie herbicydów systemicznych, za którymi poszły syntetyczne fungicydy i insektycydy, zmieniło z dnia na dzień klasyczną różnorodność organizacji gospodarstwa. Z roku na rok rodzinne gospodarstwo mogło podwajać swoje powierzchnie uprawne pod buraki cukrowe, ziemniaki czy warzywa polowe, albo — jeśli rynek na to pozwalał — zwielokrotniać je wielokrotnie. Mogło dowolnie wyspecjalizować się w kilku lub nawet tylko jednej roślinie uprawnej i wyposażyć się odpowiednio celowo i taniej w technikę maszynową. W uprawie roli i ogrodnictwie rozpadł się wzajemnie uwarunkowany stosunek trójni Bodenbearbeitung, Fruchtfolge i Düngung — uprawy gleby, płodozmianu i nawożenia. Monokultura przejęła panowanie na polach uprawnych. To, co przez ponad tysiąclecie wzrastało ekologicznie i społecznie jako zachodnio-chrześcijańskie dziedzictwo kulturowe w stałym rozwoju — organizm wiejskich gromad i pojedynczych gospodarstw — rozpadł się w wyspecjalizowane przedsiębiorstwa indywidualne, których zapotrzebowanie kapitałowe w zakresie zakupu środków produkcji wymuszało coraz wyższe obroty, a tym samym przemysłowy sposób wytwarzania z podziałem pracy i tworzeniem kapitału. (Rysunek 4).

82