Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/245/pl

Mimo wszystkich, jak najbardziej godnych podziwu, osiągnięć nowoczesności — nie wolno nam zamykać oczu na ten fakt: stoimy na gruzowisku zachodnio-chrześcijańskiej kultury rolnej. Uzurpacja przez przemysłowe metody produkcji złamała jej kulturotwórczą siłę i od lat 60. XX wieku kopała jej grób. Lecz każda śmierć kryje w sobie zarodek nowego stawania się. Można to uchwycić, jeśli uświadomimy sobie głębsze impulsy stawania się w przeszłości. Pewne słowa «Doctor Angelicus», Tomasza z Akwinu (1225–1274), brzmią: Przeszłość i przyszłość ma czas, teraźniejszości nie ma. — Tę myśl można dalej sondować. W teraźniejszości spotykają się oba strumienie czasu i wzajemnie się znoszą. Strumień przeszłości zamiera w formę, w zmysłowo uchwytne wydarzenie. W tej formie jednak ożywa strumień czasu z przyszłości jako zarodek. Nasienie rośliny unaocznia to wydarzenie. Nosi w sobie, zastygły w formę genomu, pieczęć przeszłości. Ta «uformowana postać, co żyjąc się rozwija», zawiera zarodek, który ma moc otwarcia się na strumień czasu z przyszłości. Tak można powiedzieć: W uprzedmiotowieniu tego, co zmysłowo się jawi, tkwi moment śmierci, w którym czas przeszłości obraca się ku przyszłości. Przyszłość jest przeszłością, która się przemienia.

84