Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/274/pl

jednoczy oba bieguny w wyższą jedność. W rytmicznej środkowej człowiek przeżywa siebie w czuciu; czując-śniąc zanurza się w sferę nieświadomości, w wolę; czując-budząc się sięga wzwyż ku obszarowi myślenia. W czuciu przeżywa człowiek siebie w najpełniejszym sensie jako tę i tylko tę określoną Geist-Seele. Rytm jest ciałem dźwiękowym czucia. Waha się tam i z powrotem między spokojem głowy a ruchem ciała. Łączy spoczynek i ruch i jest obydwoma zarazem. W rytmiczną środkową zstępuje z góry jasność myśli w głębiny, a z dołu odpowiada z ciemności woli wznosząca się siła inicjatywy.