Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/278/pl

Tak, człowieka jako niszczyciela tego dzieła stworzenia chcieć odsunąć od natury. To ograniczenie oznacza jednak zastój w rozwoju. Tylko w związku z postępującym rozwojem człowieka i tylko przez niego jako inicjatora to, co się stało, może zostać przemienione w nowe stawanie się. Czy dzisiejszy człowiek, którego duch wynalazczości z atomowym rozszczepeniem jądra trzyma w rękach wszelkie środki, by przynieść wielokrotny „overkill" nad życiem na Ziemi, nie powinien być w stanie odwrotnie — w rozszerzeniu siebie samego — wszczepić zasadę rozwoju w zastygłą w dzieło Ziemię, w naturę? Jak może uczynić płodną siłę stawania się, którą nosi w sobie, dla nowych procesów stawania się, które wyprowadziłyby naturę z jej stanu-bycia-zastaną? To ostatnie pytanie stoi na początku kultury uprawy ziemi przyszłości. Odpowiedź na nie przychodzi najpierw z metodycznym wskazaniem Rudolfa Steinera: „Wychodzić od człowieka" i ujmować gospodarstwo rolne — ma ono „spełnić swą istotę" — jako „pewnego rodzaju indywidualność".