Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/317/pl

Przez ciepło powstają między żywiołami relacje sił. Ten fizyczno-nieorganiczny splot relacji zmienia się z miejsca na miejsce. Im bardziej jednak w kształtowaniu gospodarstwa dochodzi do głosu w kunsztownym przybliżeniu zasada organizmu, tym bardziej elementarne dzianie się zamyka się w indywidualną całość. Powstaje właściwa typowi danego stanowiska kompozycja fizycznych praw, sił i substancji, czynnych w czterech żywiołach. Tę kompozycję można nazwać fizyczną organizacją «indywidualności rolniczej» — przez analogię do «ciała fizycznego» człowieka. Ta fizyczna organizacja obrębu gospodarstwa lub wsi jest nadzmysłowej natury istotowej. Ukazuje się zmysłowo w zastygnię­tej w formę substancjalnej rzeczywistości danego stanowiska i jako taka jest ewolucyjnie zadana z przeszłości. Dostarcza faktów, które rolnik musi znać w zakresie budowy geologicznej, typów gleby, stosunków hydrogeologicznych oraz warunków małoklimatycznych i ogólnoklimatycznych — co więcej, z którymi musi być zrośnięty przez fachową praktykę. Możliwości optymalizowania w tej zadanej z góry rzeczywistości faktów współdziałania czterech żywiołów na korzyść upraw ograniczają się do ingerencji w najcieńszą skórkę skorupy ziemskiej, do gleb — do «organu-przepony» między «wyżynami» a «głębinami» krajobrazu. Chodzi tu o uprawianie sztuki uprawy roli, nawadniania i odwadniania, osuszania, tarasowania, grodzenia oraz ochrony przed wiatrem itp.