Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/338/pl

W tym rodzaju sztuki nawadniania nie chodziło w pierwszej kolejności o nawilżenie podłoża, lecz o szybko przez darń perlącą się ruchliwość wody z zasady ubogiej w minerały, a przede wszystkim w azot. Można przypuszczać, że wodzie tej przysługuje działanie nawozowe. Przez pobieranie tlenu przez wodę w ruchu i sączeniu się – tlen jako nośnik życia – zdaje się ona ożywiać wzrost traw i ziół w taki sposób, że na tych przeważnie ubogich w minerały glebach osiągano jakościowo i ilościowo najwyższe plony.