Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/341/pl

Tu jest sposobność, by wszystkim rodzimym gatunkom drzewiastym — krzewom i drzewom — wyznaczyć ich miejsce w obrębie gruntów wiejskich: w żywopłotach, w wyspach drzewiastych, i w ten sposób zakładać na polach chronione obszary z własnym mikroklimatem, a w ogólności pozwolić samej gemarkacji stać się harmonijnie kształtującym członem krajobrazu kulturowego. Nasadzenia służą w otwartych krajobrazach niejako jako zastępstwo lasu. Największe zagęszczenie florystyczne, a zarazem faunistyczne krajobrazu kulturowego znajduje się na obrzeżach leśnych — w strefach przejściowych i jednocześnie strefach przenikania między otwartą polaną i łąką a lasem. Tu nawarstwiają się piętrowo, jedna nad drugą, bogata gatunkowo flora traw i ziół, następnie zarośla rosnące nisko i wyżej, i wreszcie wysoko wystrzelające, rozłożyste korony drzew. Ten sam budulec i tę samą funkcję ekologiczną mają żywopłoty. Są one, zwrócone ku dwóm stronom pola, niejako dwoma zrośniętymi ze sobą obrzeżami leśnymi — podobnie jak śródpolne kępy drzew i wyspy drzewiaste.

110