Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/360/pl

Ten trójpodział ciała jest najwyraźniej wykształcony u owadów. W pozostałych trzech grupach jeden obszar funkcjonalny dominuje byt zwierzęcia w wysokim stopniu specjalizacji: u robaków — biegun przemiany materii, u ryb — rytmiczny środek, u ptaków — system nerwowo-zmysłowy. Każda z tych czterech grup ujawnia w swej różnorodności gatunkowej — najintensywniej owady — szeroką rozpiętość w ukształtowaniu swych układów organicznych. W porównaniu z człowiekiem już we wcześniejszych fazach ewolucji wykształciły się one jednostronnie i z taką wysoką doskonałością, że można powiedzieć: część duszewnego tych zwierząt w znacznej mierze wtopiła się w odpowiednią budowę cielesną, podczas gdy uzupełniająca część drugiego bieguna żyje nadzmysłowo jako świat tak zwanych «istot żywiołowych». Istoty żywiołowe są posłańcami pośredniczącymi między istotowym praźródłem wszelkiego bytu a jego odwzorowanymi formami przejawu w świecie fizyczno-materialnym. Ich istota ma charakter duszewno-astralny; ich ciało buduje się w każdym przypadku specyficznie z sił eteryczno-żywotnych. Istoty żywiołowe są duchowymi posłańcami, które zakorzenione w królestwie wyższych światów duchowych praobrazów królestwa mineralnego, roślinnego, zwierzęcego i ludzkiego — praobrazów tych — odwzorowawczo wcielają w czas i przestrzeń jako zmysłowo-doświadczalne zjawisko. Są bytami pośredniczącymi między światem zmysłowym a duchowo-nadzmysłowym i jako takie mogą być czuciowo przeżywane w ćwiczącej, myślącej kontemplacji. Jako nośniki procesów ulegają zaczarowaniu we wszystko, co się staje, i wyzwalają się z tego zaczarowania w przemijaniu tego, co zastygnęło w zmysłową formę. Istoty żywiołowe różnicują się w cztery grupy zależnie od tego, w którym z czterech żywiołów — ziemi, wody, powietrza i ciepła — mają głównie swe pole działania.