Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/374/pl

U ryb szczególną doskonałość osiąga zwłaszcza ich rytmiczny środkowy odcinek, tułów — nie jeszcze głowa z jej układem zmysłowym. Ich świadomość stłumiona jest do głuchego marzenia. To, czego im brakuje cieleśnie, pozostaje istotowo czynne w nadzmysłowym; wije się i żyje jako kolejna grupa tworzących powiązania istot żywiołowych — Undyn. Woda jest ich żywiołem, a one pośredniczą duchovymi praobrazami wobec form cielesnych i organicznych kształtujących się w tym, co wodniste.