Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/428/pl

człowieka i zwierzęcia — pianiem koguta. Wychodził pierwszy, szyję i głowę wyprostowane ku górze, dziób szeroko otwarty, sterówki uniesione i rozsiane — widok, jak gdyby chciał wypiać na zewnątrz całe swe wnętrze w nadchodzący dzień. Gromada kur wychodziła za nim z nocnego spokoju kurnika na podwórzec lub na wolny wybieg na całą obejście, otwartą klepiszcze, leżyska na gnojownicy; drapiąc i dziobiąc rozpraszały się w poszukiwaniu pożywienia. Wkrótce z kurnika dobiegało pierwsze gdakanie kury, która tym sposobem obwieszczała szczęście zniesienia jaja. Zazwyczaj po południu następowała kąpiel w pyle ze strząsaniem pierza, a nadal trwało drapanie, skrobanie i dziobanie nasion, larw, robaków, owadów, trawy i ziarenek piasku. Gdy zapadał zmrok, gromada zbierała się z powrotem w kurniku i szczelnie sadowiła na żerdziach gęsina przy gęsinie. W podobny sposób toczyło się naturalnie życie kaczek, gęsi, indyków i gołębi; ich punktem odniesienia było podwórze z chroniącą oborą i opiekujący się nimi ludzie.