Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/429/pl

Kury i indyki są związane z ziemią, kaczki i gęsi lubią bliskość wody i pasą się chętnie na łąkowych strefach nadbrzeżnych. Jak one wahadłowo przemieszczają się między wodą a ziemią, tak gołębie między powietrzem a ziemią; ich przestrzeń ruchu rozszerza się w przeważnie krótkich lotach z drzewa na drzewo aż po otwartą rolę; na odpoczynek zbierają się z powrotem, ustawione w rząd na najwyższej kalenicy dachów gospodarstwa. Ich pole widzenia jest przez to — obok pola pszczół — najrozleglejszym spośród zwierząt domowych, wyraźnie ciaśniejszym u ptactwa wodnego, a u kur ogranicza się do zaledwie kilku metrów. Kury widzą ostro tylko na małe odległości — kura je okiem. Jego rozdzielczość ruchów i różnicowanie barw jest dalece lepsze niż u oka ludzkiego. Jak wszystkie ptaki, tak i drób domowy, a więc i kura, ma dobry słuch. Brak im małżowiny usznej, wejście do ucha wewnętrznego kryje się pod delikatnym upierzeniem głowy. Przejawy duszewne jak głosy wabienia, dźwięki wzajemnego porozumienia — pianie, gdakanie, kwaśnienie kaczek i gęsi czy gruchanie gołębi — wymieniane są na większe odległości. Zmysł smaku jest, podobnie jak u dzikich pobratymców, słabo rozwinięty. Co prawda kury rozróżniają na przykład jakości: słone i słodkie, kwaśne i gorzkie, lecz odczucia te odgrywają przy wyborze pokarmu jedynie małą rolę. Zmysł węchu jest najwyraźniej o wiele lepiej rozwinięty, niż jeszcze do

133