Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/481/pl

Wkład owcy w przenikanie krajobrazu duszą staje się doświadczalny, gdy pasterz ze swym stadem owiec ciągnie jesienią przez grunty gospodarstwa i poza nie, przez otaczający krajobraz kulturowy: pasterz ze swą laską kroczący na przedzie, stado gęsto stłoczone za nim; lub stojący pośrodku pola, owce szukające pokarmu wokół niego ze wszystkich stron. Ta sceneria budzi nastrój głębokiego pokoju, który rozciąga się nad krajobrazem — obraz doskonałego spokoju i ruchu zarazem. Takie ciągnące przez pola, od gruntów do gruntów stado owiec, którego każdy przejaw istnienia skupia się w świadomości pasterza i z niej jest kierowany, stwarza związki, które łączą poszczególne organizmy rolnicze w wyższą jedność krajobrazu kulturowego. W porównaniu z owcami kozy są mniej zwierzętami stadnymi. Mają więcej «własnej woli». Utrzymuje się je w ograniczonym zakresie dla produkcji mleka i mięsa i świadczą — częściowo jako zastępstwo dla bydła — w kanonie wszystkich zwierząt domowych cenne usługi w kształtowaniu ciała duszewnego organizmu rolniczego.