Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/490/pl

O prawdziwym organizmie stada można mówić dopiero wtedy, gdy stado przez kolejne pokolenia uzupełnia się z własnego przychówku i związało się z warunkami siedliskowymi aż po własną bazę paszową gospodarstwa. Buhaje-reproduktory mają szczególny status: w regularnych odstępach czasu zastępuje się je ojcami z hodowli podobnego charakteru w celu odświeżenia krwi stada. Organizm stada jest nadrzędny wobec sumy poszczególnych zwierząt. Wyraża się to między innymi w równoczesności dobowo-rytmicznych zachowań zwierząt. Rano podążają w jakby hierarchicznym porządku za krową przewodnią na pastwisko. Tam rozkładają się, lecz nie biegają bezładnie; pasąc się, ciągną w jednym kierunku, przez siedem do ośmiu godzin dziennie pobierają pokarm, przerywany wspólnymi fazami przeżuwania, które również zajmują około ośmiu godzin dziennie. Również podchodzenie do wodopoju, przerwy w wypoczynku i oddawanie mleka podlegają ścisłemu rytmowi, władającemu całym stadem. Wszystkie środki pielęgnacji, żywienia, opieki i hodowli powinny służyć umacnianiu tego stadowo-rytmicznego dziania się. Im jest ono bardziej rozwinięte, tym stado zdrowsze.