Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/499/pl

długim językiem kępkę trawy, ziół lub siana, wciąga ją do pyska i — w przypadku zielonki — odrywa ją, przyciskając dolną szczękę do krawędzi bezzębnej płytki szczęki górnej. Pomiędzy tymi ruchami język ślizga się z lubością po ryjku i smakuje wydzieliny gruczołów tego ostatniego. Prawdopodobnie przeżuwacz przeprowadza przy tym rodzaj pierwszej analizy jakościowej pobranej paszy, zapewne również pod kątem rodzaju i ilości wydzielanej śliny. W ryjku warga górna zrośnięta jest z jamami nosowymi. Dzięki temu pobieranie pokarmu i oddychanie są ze sobą ściśle powiązane, a podobnie zmysł dotyku, smaku i węchu.