Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/513/pl

Próg między — wsuniętym w ciało zwierzęcia — zewnętrznym światem przewodu pokarmowego a władną mocą wewnętrznego świata własnej istoty tworzą ścianki śluzówkowe żwacza, trawieńca, jelita cienkiego i, wygasając, jelita grubego oraz odbytnicy. Te błony graniczne są organami o budowie odwróconej w porównaniu do zewnętrznej skóry ciała: potężnie rozwinięte błony śluzowe zwrócone są na zewnątrz, ku strumieniowi paszy; są one w najwyższym stopniu metabolicznie czynne zarówno w rozkładaniu paszy, jak i we wchłanianiu substancji wyzwolonych z ich obcości. Strona ściany jelitowej zwrócona ku wnętrzu ciała — błona surowicza, czyli surowicówka (serosa) — jest unerwiona. Należy ona do otrzewnej (Peritoneum), która wykłada jamę brzuszną niczym «wewnętrzne niebo» i tym samym reprezentuje zmysłowo-nerwowy, czyli percepcyjny biegun ścian jelitowych. Pomiędzy nimi artykułuje się, tworząc środek, okrężna warstwa mięśniowa, która rytmicznie zapewnia między innymi ruchy perystaltyczne. To samo duszewne jestestwo krowy jest czynne w trzech członach błon trawiennych — zarazem postrzega to, co się dzieje, i wprawia w harmonijną całość funkcje całego ciała.