Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/541/pl

Nadrzędne pytanie, wobec którego staje dziś każdy człowiek dążący naprzód, nie dotyczy jedynie zjawiska, to znaczy strony formalnej rzeczy, lecz agensa, który tę formę tworzy. Formę postrzegamy zmysłami, które są związane z ciałem; istotę — organami duszewnymi, które możemy dopiero rozwijać na drodze indywidualnego szkolenia duchowego w tej części duszy, która swobodnie wznosi się ponad związanie z ciałem. Z antropozoficznych badań duchowych dostępne są wyniki, które badacz ducha uzyskuje poprzez wolne od ciała poznanie na podstawie takich wykształconych wyższych organów duszewnych — i które może uchwycić myślące świadomości każdego człowieka. Istotowa rzeczywistość wyników antropozoficznych badań duchowych otwiera się zwykłej świadomości z jednej strony przez logikę — w nieskrępowanym myśleniu geisteswissenschaftlicher Ergebnisse wzajemnie się one podpierają i łączą w geistesreale Bildgedanken («realne duchowo myślo-obrazy») — z drugiej strony przez czyn: wykazują swą płodność w codziennym działaniu. Obie drogi poznania, pogłębione przez coś trzeciego, przez osobiste szkolenie duchowe, uzupełniają się nawzajem i pomagają duszy osiągnąć duchową pewność w Ja co do tego, co badacz ducha opisuje na temat świata istotowego, który tam tworzy, kształtuje i formuje. Antropozoficzne badania duchowe otwierają ludzkiemu rozumowi pogłębione rozumienie pojęcia całości. Człowiek uczy się pojmować siebie jako mikrokosmos, który zawiera wszystko to, co makrokosmicznie wypełnia wszechświat. W samopoznaniu, wspierany przez wyniki badań duchowych, może osiągnąć zdolność odkrywania swego duchowego pokrewieństwa z rzeczami i istotami ziemi i kosmosu. Przyroda nie jawi mu się dłużej jako suma pojedynczych faktów, które można dowolnie manipulować i które — w zaprzeczeniu ich własnej wartości — są wzajemnie zamienne, jak to znamionuje metody agroindustrializmu.

162