Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/549/pl

— jak mówił Rudolf Steiner — «idealnie-realnie». To uprawnienie zapewnia każdemu człowiekowi z jednej strony fizyczno-cielesne istnienie, z drugiej zaś zobowiązuje go do powierniczego przejęcia odpowiedzialności za pielęgnację tego kawałka Ziemi. W przemysłowym, podzielonym na prace świecie jednostka nie może zrealizować swego uprawnienia. Może jednak zjednoczyć się z innymi ludźmi i grupami rolników w LWG, która w idealnym przypadku wykupuje jakieś gospodarstwo rolne ze starych więzów prawnych, inwentaryzuje je zgodnie z potrzebami biologiczno-dynamicznej uprawy ziemi i zleca rolnikom realizowanie zobowiązań użytkowania wynikających ze zbiorczych uprawnień wszystkich członków. Tej próbie — przemiany prywatnie swobodnie dysponowalnej własności gruntu w czyste prawo użytkowania, które jednostkowej inicjatywie daje tyle samo swobodnego pola co społecznej woli kształtowania wielu — panujący porządek prawny, przede wszystkim przez prawo podatkowe, stawia wielkie opory. Odważyć się na taki krok wymaga zaufania, gotowości do ryzyka, odwagi i siły inicjatywy, a nadto wysokiej miary zmysłu rzeczywistości i zmysłu wspólnoty — cnót, które rozkwitają wówczas, gdy otwiera się dla nich takie pole ćwiczeń. Pokrewne próby ponownego wprowadzenia ludzi w odpowiedzialnie czynny stosunek do ziemi otwierają się w solidarnym rolnictwie, które w Ameryce Północnej pod nazwą Community-Supported-Agriculture (CSA) znalazło szerokie zastosowanie. O pewnej LWG w Anglii pisze Tom Petherick. W rozmaitych odmianach spotyka się LWG i dążenia solidarnego rolnictwa w różnych krajach Europy. W przypadku solidarnego rolnictwa chodzi przede wszystkim o społeczne ukształtowanie stosunku między wytwórcami a konsumentami.