Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/571/pl

Pielęgnowanie silnego czucia odnosi się z jednej strony do stosunku, jaki szukamy z rzeczami i istotami przyrody, z drugiej — do wszystkiego, co rozgrywa się między człowiekiem a człowiekiem. Wszystko to paruje ku artystycznej formie wyrazu. Jeśli na przykład świadomie powstrzymuje się myślenie i pozwoli oku spocząć na prześwietlonym słońcem, dojrzewającym polu zbożowym, to wzrok szukając dotyka czegoś, czym anschauung dopiero się nasyca; szuka na przykład błękitu nieba w chabrze, który gdzieniegdzie wyłania się ze złotego tła kłosów falującego zboża, promieniując. Albo przenosi się w nastrój, gdy — wiadomo skąd — przy pracy w ogrodzie dołącza się do nas sikorka w swojskiej bliskości. I tak jest ze wszystkim, co w biegu roku towarzyszy nam w sposób istotowy. Patrząc na to z zainteresowaniem, rodzą się nastroje, które budzą zmysł piękna. Im bardziej ten wzrasta, tym bardziej nie da człowiekowi spokoju — by dawał mu życie w każdej pracy, we wspólnocie społecznej, we wszelkich świętowaniach.