Eine freie Initiative von Menschen bei  anthrowiki.at,  anthro.world,  biodyn.wiki und  steiner.wikimit online Lesekreisen, Übungsgruppen, Vorträgen ... |
|
|
Use Google Translate for a raw translation of our pages into more than 100 languages. Please note that some mistranslations can occur due to machine translation. |
Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/583/pl
Zewnętrzne gospodarowanie, które łączy się z produkcją rolniczą, ma za cel zaspokojenie ludzkich potrzeb w zakresie żywności. W obydwu przypadkach potrzeby mają naturę wolicjonalną, a więc duchową.[1] Uchwycić je i zaspokoić przez obieg gospodarowania — to zadanie myślenia kształtującego. W gospodarowaniu zjawiskiem, do którego ono się odnosi, jest potrzeba. Wewnątrzbetriebowo artykułuje się ona w każdym przypadku z całości organizmu gospodarstwa. By zaspokoić potrzebę, trzeba myśląco zanurzyć się w żywy splot powiązań, myśląco ważyć każde działanie pod kątem wspierania lub hamowania i myśląco wcielić wynik przez czyn w organizm gospodarstwa. Natura zaspokaja przez swoją immanentną mądrość swe potrzeby sama. W rolnictwie człowiek wyciska zarazem
- ↑ Potrzeby wyrastają z głębin nieświadomości ciała oraz z jaśniejszych podziemi przeżycia duszy i ducha. Są zakorzenione w woli, w której żyje duchowy prabyt człowieka — Ja. W cielesnej potrzebie, np. głodzie i pragnieniu, porusza się impuls wyrównania nierównowagi w cielesnych czynnościach organicznych. Duchowo-duszyczna potrzeba dąży do tego, by wyzwolić się z przywiązania do cielesnych procesów i swobodnie oddać się w służbę etyczno-moralnych ideałów. Tak więc co do swej treści potrzeba jest czymś duchowym, a środki jej zaspokojenia są zadaniem gospodarowania.
