Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/585/pl

Produkt rolniczy staje się bezpośrednio lub przez przetworzenie wyrobem, towarem, który ma wartość odżywczą lub użytkową określoną przez warunki wytwarzania. Na tej wartości musi mierzyć się cena. W życiu gospodarczym w ogóle tego wymiaru nie może wyznaczać jednostka — sprzedawca, przedsiębiorca — lecz wyłącznie przez porównanie wszystkich świadczeń, jakie wszyscy inni w obiegu gospodarczym od wytworzenia produktu aż po jego zużycie wnieśli. Ten rozległy splot powiązań, z którego wyłania się wartość wytworzona przez produkt, musi być ujęty w myśleniu całościowo, a zarazem przez myślenie kształtujące trzeba usiłować przybliżyć cenę do obiektywnej wartości. W zakresie tworzenia wartości i ceny w rolnictwie szczególność stanowi «uzdolnienie naturalne» właściwe danemu miejscu. Jak człowiek wnosi swoje zdolności produktywnie w życie gospodarcze, tak natura wnosi swą moc twórczą (zdolność) w zakresie klimatu, gleby, topografii itd. Na przykład stromy stok południowy w ciepłych okolicach jest nieodpowiedni dla uprawy zbóż, lecz bardzo odpowiedni dla winiarstwa; głęboka, płaska gleba lessowo-czarnoziemna jest przy równym nakładzie pracy nieporównanie bardziej produktywna niż płytka, kamieniołomna gleba na stoku lub w terenie pagórkowatym.