Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/589/pl

Również ludzkość we wzajemnych stosunkach w gospodarowaniu wyrasta ze zbiorowego sądu wspólnoty. Gdzie zamiast tego rządzi sąd jednostkowy, tam toruje sobie drogę egoizm; powstaje konkurencja, wzajemne wyzyskiwanie, walka o wypieranie z rynku, industrializm agrarny. Zbiorowy sąd wspólnoty w gospodarczym współżyciu powstaje z zainteresowania tym, co robi drugi. Postawa pytania «Gdzie jest niedostatek, gdzie potrzeba pomocy?» musi być we wspólnocie żywa wobec każdej jednostki. Granice między obszarami zadań — zarówno wewnątrzbetriebowo, jak i wobec stowarzyszonych zakładów przetwórczych i zbytu hoferskiego — muszą stawać się ruchome i przepuszczalne w celu wzajemnej pomocy. Postawa szukania podstawy dla własnej działalności gospodarczej w potrzebie drugiego tworzy myślącej świadomości nowe pole doświadczenia — takie, które czyni ze dążeń innych treść swego wyobrażenia. Na tej drodze powstaje asocjacyjne współogarnięcie pól działalności; myślenie kształtujące wskazuje woli drogę do asocjacyjnego działania, tj. działania w braterstwie. Na tych nowych brzegach gospodarowania opartego na ludzkiej wspólnocie coraz częściej próbuje się lądować, np. w hurcie ekologicznym i ekologicznym handlu detalicznym oraz w przetwórstwie. Brzeg sam w sobie jest jednak progiem między rolniczą produkcją pierwotną a kształtowanym przez podział pracy obiegiem gospodarczym. Na tym progu — granicy gospodarstwa — towar, obiektywna wartość własna prabyt wartości z ożywionej i ożywionej duszą natury, jest wyceniany przez subiektywne wartościowanie handlarza i konsumenta. W asocjacyjnym gospodarowaniu to wartościowanie każdego uczestnika może, dzięki powszechnie pożądanej przejrzystości, opierać się na konkretnych, naocznych faktach, które ostatecznie swój prabyt mają w cielesno-duchowych i duszycznych potrzebach bliźnich. Konkretnie znaczy to: biologiczno-dynamiczne gospodarstwa muszą otwierać się na przetwórstwo, handel i konsumentów, stawać do dialogu we wszelkich kwestiach merytorycznych i rozwojowych, wspólnie szukać rozwiązań, zawierać porozumienia, podpisywać umowy.

177