Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/597/pl

Motyw do tego, by gospodarować biologiczno-dynamicznie, żyje mniej lub bardziej wyraźnie i związany z losem w każdym poszczególnym człowieku. Jak ten indywidualny pobudka może nie tylko stawać się coraz świadomsza, lecz wznosić się ponadto do celu dążenia całej wspólnoty? Ani pojedynczy człowiek, ani wspólnota nie może poprzestać na tym, że raz ujęła już cel dążenia. Wymaga on ciągłej pielęgnacji poprzez studium antropozoficznej nauki duchowej. Jej treści badawcze, poruszane we wzajemnej rozmowie, pobudzają myśli i odczucia, które rozświetlają drogę mającą być wspólnie przebywaną. Tygodniowy krąg studyjny tego rodzaju — jeśli się udaje — uskrzydla w dwojaki sposób: z jednej strony wewnętrzny przepływ pracy koordynuje się przestrzennie i czasowo niejako sam z siebie, z drugiej — wspólnota porusza w takiej wyodrębnionej z codzienności godzinie myśli, które odbijają się w nośniku motywu, to znaczy w świadomości każdego poszczególnego człowieka. Myśli pozyskane w ten sposób ze wspólnej duchowej pracy poznawczej wchodzą w związek z obserwacjami i doświadczeniami woli czynionymi każdego dnia w pracy. Oba bieguny wspomnianego pola napięcia zbliżają się ku sobie — albo, w szczęśliwych chwilach, częściowo wręcz ze sobą zlewają.