Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/636/pl

Wszystkie symptomy czasów wskazują na pilność nowej porządku przyrody i nowego, obejmującego całe życie ludzi porządku społecznego. Jak człowiek, nieznający swojej duchowej istoty, a tym samym swoich zadań rozwojowych, skłonny jest tworzyć nieporządek, tak właśnie znajomość samego siebie może mu otworzyć oczy na zasadę porządku, która obowiązuje równie dobrze dla przyrody, jak i dla kształtowania życia społecznego. Jest nią antropologiczne odkrycie Rudolfa Steinera: trójczłonowość ludzkiego organizmu według układu nerwowo-zmysłowego, układu rytmicznego i bieguna przemiany materii i kończyn (zob. s. 88 nn.). To, co dotąd zostało przedstawione, i wszystko, co następuje, na tym się zasadza. Rudolf Steiner usiłował, w chaosie po pierwszej wojnie światowej, przez odpowiednie urządzenia społeczne ukształtować życie społeczne w funkcjonalną trójczłonowość życia duchowego, prawnego i gospodarczego, tak aby każdy z tych członów mógł się rozwijać autonomicznie, a zarazem w żywym wzajemnym oddziaływaniu, i zrastać się w wyższe całości organizmu społecznego. Liczył wówczas na otwartość świadomości klasy robotniczej, na proletariat wtłoczony w sterowany kapitałem przemysł. Ta zakrojona na szeroką skalę próba nie powiodła się — jak wyłożono na wstępie — z wielu zewnętrznych powodów. Ludzie czynni wówczas jeszcze w rolnictwie (ok. 40%) nie byli w równym stopniu dotknięci kwestią społeczną.

188