Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/663/pl

195

Ta problematyka staje się wysoce paląca, gdy chce się rozwijać biologiczno-dynamiczne gospodarstwo; potrzeba ziemi, współpracowników i kapitału — to znaczy wolumenu finansowego, który pecuniarnie nigdy się nie zwraca; miejsce pracy w rolnictwie jest w dzisiejszych warunkach droższe niż w przemyśle chemicznym. Cóż tedy czynić? Trzeba wytworzyć stan czystego prawa — to znaczy taki, który jest niesiony wyłącznie przez zasadę równości. Takiego stanu nie ma w dzisiejszym porządku prawnym; prawa sprzedaje się tu jak ziemniaki. Ten stan niesfałszowanego prawa trzeba dopiero wynaleźć w procesie jego tworzenia. Wymaga to ram prawnych, w których jest to możliwe. Takie ramy ofiaruje obecny porządek prawny w postaci prawa stowarzyszeń, prawa handlowego i prawa fundacyjnego o charakterze pożytku publicznego. Chodzi o to, by przez podmioty niosące działalność pożytku publicznego zapewnić w możliwie największym stopniu niezbywalność ziemi i kapitału. Tam, gdzie jest to w ogóle możliwe, niezbędny jest akt darowizny — albo przez jednorazowe finansowanie w trybie à fonds perdue — wykup nieruchomości i związanego z nimi kapitału ze starych więzów prawnych (prawo dziedziczenia itp.). Gdy to zostanie zapewnione, można kroczyć nowymi drogami powierniczego zarządzania i prawa użytkowania — w tym sensie, że ziemia i kapitał, z czysto duchowych punktów widzenia i z wyłączeniem roszczeń dziedzicznych, zostaną oddane do użytkowania tym, którzy duchowo-naukowo, ideowo i warsztatowo praktycznie zdołali się do tego wykwalifikować. Powiernicze zarządzanie spoczywa w rękach tych, którzy są w stanie nieść duchowy impuls biologiczno-dynamicznej uprawy ziemi — poprzez zmienność historycznego postępu ludzkości — z pokolenia na pokolenie zarządców.