Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/665/pl

196

Szczególnym wyzwaniem jest kształtowanie prawa do dochodu. W ramach rolniczej wspólnoty gospodarczej można pod tym względem uwolnić się od kurateli układu taryfowego — niestety nie w odniesieniu do pracowników zatrudnionych na etacie. Ideałem byłoby, gdyby każdy stały współpracownik był współprzedsiębiorcą i tworzył razem ze wszystkimi innymi wspólnotę przedsiębiorców, która — zależnie od sytuacji dochodowej — sama określa dochody; to cel godny dążenia, lecz przy obecnym ustawodawstwie możliwy do realizacji tylko w bardzo ograniczonym zakresie. Określanie dochodów z góry według sumy możliwych potrzeb poszczególnych osób jest abstrakcyjne i prowadzi nieuchronnie do nierówności, a przez to do konfliktów. Tak samo ma się rzecz, gdy szuka się rozwiązania w formule «równa płaca dla wszystkich». Kształtowanie dochodów dostosowuje się każdorazowo do konkretnych warunków życiowych. W zarządzaniu wspólnotowym zależy ono w zasadzie od sytuacji rodzinnej. Jeszcze młoda rodzina potrzebuje w tym samym czasie mniej dochodu niż ta, której dzieci chodzą do szkoły i potrzebują instrumentów muzycznych, albo niż ta, której dzieci przechodzą przez studia. Gdy dzieci opuszczą dom, to, co naprawdę jest potrzebne jako dochód, może znów się zmniejszyć — i jeszcze bardziej w starości. Obejmuje to oczywiście wszelkie niedole życia, z którymi wspólnota musi się mierzyć od przypadku do przypadku.