Eine freie Initiative von Menschen bei  anthrowiki.at,  anthro.world,  biodyn.wiki und  steiner.wikimit online Lesekreisen, Übungsgruppen, Vorträgen ... |
|
|
Use Google Translate for a raw translation of our pages into more than 100 languages. Please note that some mistranslations can occur due to machine translation. |
Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/703/pl
Aus BiodynWiki
Zimowy proces wprawia ziemię w stan oddania sobie samej — pewnego rodzaju duchowego przebudzenia. «Die Erde ist also während der Tiefwinterzeit am meisten Erde; ihre eigentliche Wesenheit ist sie da.» (Ziemia jest więc w głębi zimy najbardziej ziemią; tam objawia się jej właściwa istota.)[1] Emancypuje się od wpływów planetarnych i otwiera na napromieniane oddziaływania «najdalszego kosmosu» — sfery gwiazd stałych, którą Grecy znamiennie nazywali Kristallhimmel, kryształowym niebem.[2] Zima to «czas, w którym we wnętrzu ziemi może się rozwinąć największa siła krystalizacji, największa siła kształtująca dla substancji mineralnych. Wówczas wnętrzu ziemi właściwe jest […] podlegać wpływowi siły krystaliczotwórczej
208
- ↑ Rudolf Steiner: Das Miterleben des Jahreslaufes in vier kosmischen Imaginationen, GA 229, Vortrag vom 6. Oktober 1923, Dornach 1999, S. 23.
- ↑ Grecy nazywali kryształowe niebo Uranosem (gr. Οὐρανός, Ouranos; łac. Uranus, Coelus lub Caelum, sklepienie niebieskie). Kryształowe niebo pojawia się w Boskiej Komedii Dantego. W tradycji ezoteryczno-okultystycznej przechowuje ono owoce wcześniejszego szeregu ewolucji. Obejmuje sklepienie niebieskie i niebo gwiazd stałych.
