Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/741/pl

Z pęcznieniem nasienia, przy odpowiednim ogrzaniu gleby, w tkance odżywczej zaczynają się procesy rozkładu. Jako pierwsze zaczyna wzrastać korzenie kiełkowe: u pszenicy trzy, u owsa cztery. W stadium siewki nie są one jeszcze pokryte włośnikami korzenymi; są to uwypuklenia komórek skórki korzenia. Dlatego chwasty najłatwiej jest wykorzenić broną lub zgrzebłem polowym, kiedy jeszcze ich nie widać. Dopiero wraz z zielenienie się pierwszych liści i tym samym pobudzeniem własnej przemiany materii korzenie kiełkowe wchodzą przez włośniki korzeniowe w bliski związek z glebą. Formują się pasma przewodzące — phloem (asymilaty) i xylem (woda, sole). Włośniki korzeniowe, gęsto stłoczone — do 100 na milimetr długości korzenia — zrośnięte z cząstkami iłu i humusu, zajmują w młodocianym stadium w pewnym oddaleniu od czubka korzenia początkowo całą długość korzeni kiełkowych. Gdy wyciągnie się ostrożnie z gleby roślinę owsianą lub jesienią roślinę żytnią w stadium jednoliścieniowym, do korzenia przylegają grudki glebowe, jak kiełbaska. Dopiero ze swymi pionowo w głąb dążącymi i rozgałęziającymi się korzeniami oraz pionowo ku słońcu wznoszącym się pędem roślina opuszcza swe księżycowo-wodne stadium kiełkowe i staje się odbiciem związku ziemi z aktualnie działającym kosmosem.

217