Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/77/pl

Ludność chłopska podążyła za dążeniem do wolności, by uwolnić się od przywiązania do przyrody i od prowadzenia przez ducha narodowego (który wyrażał się w ludowościach i w artystycznym piętnie dusz ludowych), aby w nowoczesności z podziałem pracy — podobnie jak wcześniej proletariat — podjąć mozolną drogę odnajdywania siebie. Wymieniła dawne zadomowienie w nurcie tradycji ludowości i dusz ludowych na kuszące i zarazem wymagające oferty nowoczesności z podziałem pracy. W powstałą w ten sposób duchową próżnię na wsi wdarł się z mocą potopu agrarindustrializm w drugiej połowie XX wieku nad resztą ludności chłopskiej, z nieuchronną konsekwencją zrównania metod rolniczych z metodami produkcji przemysłowej. Przez to zrównanie zostały stworzone fakty, które każdego rolnika — przy pewnej refleksji nad sobą — mogą prowadzić do doświadczeń granicznych, do przeżycia samemu sobie stworzonych sprzeczności, dających powód do pytań poznawczych. Jedno takie pytanie poznawcze, stawiane na nowo wyłącznie z rozdwojenia praktyki życia, brzmi: czy warunki wytwarzania w rolnictwie są takie same jak w przemyśle, czy też istnieje tu zasadnicza różnica? Odpowiedź na to pytanie daje się znaleźć jedynie z charakterystyki czynników przemysłowego sposobu produkcji w porównaniu z rolniczym.