Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/801/pl

Klasycznym narzędziem głębokiej uprawy jest obracający pług (Abbildung 13, S. 222). W ekologicznym rolnictwie popadł on w niełaskę z kilku względów, co w niektórych miejscach doprowadziło do odwrócenia się ku «uprawie gleby bez pługa». Pracy pługiem zarzuca się błędy, które nie wynikają z niej samej, lecz są następstwem konstrukcji nastawionych przede wszystkim na efektywność ekonomiczną i techniczną. Dzisiejsze pługi — z reguły ciężkie, wielosokowe pługi z pełnym obrotem — są zaprojektowane na głębokość orki od 25 do 35 cm i więcej oraz na szerokości skrawania od 35 do 45 cm. «W zależności od kształtu korpusu pługa i prędkości orania gleba jest transportowana od 20 do 70 cm do przodu i od 40 do 70 cm w bok.» Ten znaczny przemieszczenie wymusza odpowiednio wyższy nakład energii. Przy tym z głębi wydobywana jest ku górze dużo więcej nieożywionej mineralnej gleby, a próchnicza wierzchnia warstwa zostaje zepchnięta ku dołowi; nieuchronnie bruzda musi być szeroko wybierana ze względu na szerokie koła ciągnika. Stara się temu zaradzić przez wielosokowe pługi przekraczające szerokość ciągnika, które pozwalają jeździć poza bruzdą, albo zastępuje się pług ciężkim kultywatorem, pługiem talerzowym i innymi.