Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/818/pl

Siły uniwersalne mają naturę czwórnasób: różnicują się w eter ciepła, eter światła, eter chemiczny (zwany też eterem dźwięku lub eterem liczb) oraz eter życia. Łączą się pod działaniem duszy, czyli ciała astralnego, w ciało eteryczne, a to ostatnie uprzedmiotawia się w formach poprzez substancje działające w żywiołach ciepła, powietrza, wody, ziemi. Poprzez siły centralne roślina ogranicza się do swojej ziemskiej postaci, poprzez siły uniwersalne jest otwarta na związki we wszystkich kierunkach. Tak oto buk wyrasta w drzewo — bogaty w związki — pod napływającymi strumieniami promieniowań kosmosu, podróżnik lekarski wyrasta w ziele, mietlica łąkowa w trawę. Zarazem jednak są one poprzez działanie substancji powiązane z czterema żywiołami i związane z określonym miejscem na Ziemi. To, co uniwersalne w eterycznym, może stworzyć sobie w tym, co ziemskie, odwzorowanie tylko w wielości tego, co jednostkowe. Przyroda tworzy wszędzie tam, gdzie może rozwijać się życie — czy to w puszczy pierwotnej, w sawannie, na łące, na wysokim torfowisku — różnorodność dostosowaną do danego siedliska, bogactwo gatunkowe form roślinnych. Stoją one obok siebie przestrzennie, przy czym rośliny tego samego gatunku na ogół przeplatają się z innymi gatunkami; na przykład w nienaruszonej puszczy pierwotnej drzewa tego samego gatunku nie stoją obok siebie. Różnorodność gatunków roślinnych w danym siedlisku to zasada, którą przyroda nam przedkłada. Ta wielość tworzy wraz z wszystkimi organizmami żyjącymi w glebie i nad nią nadrzędny, eteryczno-astralny związek sił — albo — mówiąc ekologicznie — przestrzeń życiową (biotop) i charakterystyczne dla niej zbiorowisko organizmów żywych (biocenozę). Ta wielość jest tym, co utrzymuje trwałość, zdrowie i zdolność do reprodukcji w gospodarce przyrody. To, co czysto fizyczno-mineralne, zmierza ku rozproszeniu — przykładowym zjawiskiem

237