Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/838/pl

Kompozycja płodozmianu służy celowi rozwijania stabilnego, a jeszcze lepiej — dodatniego bilansu próchnicy, a wraz z nim dodatniego bilansu azotu. Do tego ostatniego rośliny okopowe i zbożowe przyczyniają się w mniejszym stopniu, tym bardziej jednak rośliny strączkowe. Żyją one w symbiozie z bakteriami w strefie korzeniowej, tak zwanymi Rhizobium czyli bakteriami brodawkowymi, i mają w połączeniu z rośliną macierzystą zdolność wiązania azotu z powietrza. To samo potrafi między innymi olsza (Alnus glutinosa), żyjąca w symbiozie z pokrewnymi grzybom Actinomycetes w strefie korzeniowej — rozpoznawalna po głębokiej zieleni liści, podobnie jak rośliny strączkowe. Zdolność tworzenia azotu bez bezpośredniego związku z wyższymi roślinami znajdujemy u wolno żyjących bakterii, takich jak Azotobacter, które preferują zasobne w zasady, bardziej ku alkaliczności skłaniające się środowisko glebowe, oraz Clostridium pasteurianum, które wolą środowisko bardziej kwaśne.