Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/848/pl

Na kilkadziesiąt lat przed tym, nim opisane wyżej metody unicestwiania chwastów poprzez przestawienie ich procesów życiowych stały się ogólnoświatową praktyką, Rudolf Steiner — badając nadprzyrodę kosmosu i jego współdziałanie przy tworzeniu nasion — odkrył metodę spalania nasion chwastów, «eksperyment ogniowy».Jest to metoda regulacji zachwaszczenia, która przeciwdziała kiełkowaniu nasion. Zalecenie brzmi: zbierać nasiona chwastów, spalać je na popiół — «płomień drewna jest najlepszy» — a uzyskany «pieprz» rozsiewać po polach i ogrodach.U podstaw tego postępowania leży poznanie, że wzrost i jego nasilenie ku rozrodowi w tworzeniu nasion pozostaje w bezpośrednim związku z podpierścieniowym działaniem planet — Merkurego, Wenus, a przede wszystkim Księżyca. Księżyc odbija promienie Słońca, planet i szerszego kosmicznego otoczenia ku Ziemi. Natężenie tego odbicia zależy od faz Księżyca i osiąga największą wartość przy pełni. Keim- und wachstumsanregende Wirkung des zunehmenden Mondes gegen den Vollmond hin jest wielokrotnie potwierdzona doświadczalnie — pobudzające kiełkowanie i wzrost działanie przybywającego Księżyca w kierunku pełni.Chwasty siewne wykazują z reguły bardzo wysoką siłę rozrodczą: u rumianku pospolitego (Anthemis nobilis) może ona wynosić od 10 000 do 20 000 nasion na jedną roślinę, u ostrożenia polnego (Cirsium arvense) około 4500.Przy śmiertelności sięgającej 50% spotyka się przy niewielkim zachwaszczeniu od 10 000 do 300 000 zdolnych do kiełkowania nasion chwastów na metr kwadratowy, przy silnym zachwaszczeniu — do 30 000 na metr kwadratowy.Gdy w warstwie przypowierzchniowej gleby panują sprzyjające warunki kiełkowania — ciepło gleby (powyżej 9°C) i wilgotność — siły Księżyca stają się czynne i przyspieszają kiełkowanie oraz wzrost.

245