Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/850/pl

Zadaniem spalania nasion jest tworzenie w glebie takich warunków, by dla danego gatunku chwastu zablokowane zostało pobudzające kiełkowanie działanie sił Księżyca. Popiół powstały ze zniszczenia nasienia przez żywioł ognia działa przeciwstawnie do sił Księżyca: «Chodzi teraz o to, by glebę potraktować w taki sposób — bo przecież nie można «wyłączyć» Księżyca — żeby ziemia stała się niechętna przyjmowaniu działań Księżyca; i nie tylko ziemia może stać się niechętna przyjmowaniu działań Księżyca, lecz również rośliny, te chwasty, mogą nabyć pewnej wstrzemięźliwości wobec wzrastania w glebie potraktowanej w pewien określony sposób.»To ostatnie stwierdzenie nasuwa myśl, że spalanie na popiół tak nadmiernie rozrodczych nasion chwastów niejako wyzwala je z uwięzienia w ziemskim cyklu rozrodczym — ich pojawianie się utrzymuje się odtąd w pewnych granicach.