Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/865/pl

Jak wskazuje sama nazwa, rośliny okopowe wymagają — obok dobrego przewietrzenia warstwy ornej — intensywnego tłumienia chwastów i chwastnic. Pod względem różnorodności gatunkowej i presji konkurencyjnej chwastów nic w płodozmianie nie dorównuje łanowi okopowych. Ponieważ okopowe sieje się później niż zboża jare, jest z reguły dość czasu, by przed siewem przeprowadzić od jednego do trzech bronowań niszczących wcześnie i średniowcześnie kiełkujące chwasty i chwastnice. Tam, gdzie to możliwe — jak przy burakach ćwikłowych (Beta vulgaris), kapuście (Brassica) i innych — rozsada z inspektu pozwala zyskać jeszcze więcej czasu i usunąć z pola nawet później wschodzącej chwasty, takie jak żółtlica drobnokwiatowa (Galinsoga), łoboda (Atriplex) czy komosa biała (Chenopodium). Rośliny okopowe mają z reguły długi okres młodociany i pozwalają aż do zwarcia rzędów kontynuować mechaniczną walkę z chwastami przy użyciu zgrzebła, obsypnika i redlicy. W razie potrzeby trzeba jeszcze raz przejść rzędy ręcznie.