Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/867/pl

249

uwolnione, aby mogły bezkrępowanie rozwinąć się aż do pełnego wytworzenia owocu. To zwrócenie się ku roślinom działa dwojako: jest celowo-użytkowe — wyłącznie na to nastawiona jest maszyna — a biegunowo do tego budzi duchowo zainteresowanie i duszewnie żywą relację wobec intymności życiowego związku rośliny z ziemią. Uświadamia się sobie wyzwanie, by nie popaść w pustkę czystej rutyny, która pracę przemienia w ciężar. Pielenie chwastów może być — obok innych podobnych czynności — polem ćwiczeń, które budując most wyzwala moralne odczuwanie wobec rzeczy i istot przyrody. Z drugiej strony nad całym dzianiem się spoczywa oglądające myślenie. Obserwuje się bogactwo zjawisk: jak rozmaite gatunki ziół towarzyszą uprawianej kulturze, jak te zioła różnorako ukształtowane są w korzeniu, liściu i kwiecie i dają w ziemskim odbiciu wieść o swym obrazie prarodzimym żyjącym w nadzmysłowym. Rozpoznaje się chwast lub chwastnicę jako przynależne do określonego rodzaju i rodziny i odkrywa się, jak wiele z nich ma znaczące działanie lecznicze. Poznaje się, jak to działanie lecznicze jest bliskie krewniactwem z działaniem odżywczym rozwijającego się stopniowo owocu rośliny kulturowej. Dla dobra tej siły odżywczej musi do pewnego stopnia ustąpić «zasób leczniczo-ziołowy». Dotyczy to w szczególności okopowych fruktujących bardziej wegetatywnie. Tak więc łan okopowych spełnia w ramach płodozmianu funkcję łanu oczyszczającego dla kultury następczej — przeważnie zboża. Zarazem jest on tym, który najbardziej obciąża żyzność gleby.