Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/88/pl

Jeśli rozpozna się i doceni pełny zasięg polaryzacji warunków wytwarzania w przemyśle, które wynikają z ducha człowieka, oraz tych w rolnictwie, które są nieodłączne dla przyrody, to w rolnictwie, ściśle rzecz biorąc, nie może być tworzony kapitał. To bowiem, co poprzez siłę duchową człowieka jest wkładane w pracę nad przyrodą, nie zastyga w środek produkcji, który jak maszyna staje obok przyrody; nie izoluje się i nie rekombinuje surowców, energii i praw natury z ich przyrodniczego kontekstu. Wysiłek duchowy polega wręcz przeciwnie na myśleniu pojęcia zamknięcia organicznej całości, a wysiłek pracy na porządkowaniu i wprowadzaniu we wzajemne oddziaływanie sił produkcyjnych działających w przyrodzie. Jeśli gospodarstwo rolne kształtuje się zgodnie ze swoimi warunkami wytwarzania, jest ono nieustannie stającą się całością, która obejmuje działającego człowieka i która reprodukuje się sama w procesie produkcji. Tworzenie kapitału w rolnictwie, mówiąc w sensie przenośnym, należy zatem szukać przede wszystkim w procesie czasowym, a mianowicie w zachowaniu i rozwoju środków produkcji, gleb uprawnych, roślin uprawnych i zwierząt gospodarskich w kontekście nadrzędnej całości organizmu gospodarstwa.