Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/892/pl

Burak ćwikłowy i jego odmiany (burak cukrowy, pastewny, ćwikłowy) wykazują ze względu na porażenie nicieniami w strefie korzenia jedynie niską samokompatybilność. Nicienie (węgorek niszczyk [Ditylenchus dipsaci]) należą do głównych sprawców chorób płodozmianowych. Są wielorasowe, porażają niemal wszystkie rośliny kulturowe, a także liczne gatunki chwastów; żyją długo, dlatego w płodozmianie należy zachować do powrotu gatunku buraka odstęp od czterech do sześciu lat. Buraki wykazują szerokie spektrum organizmów szkodliwych: wirozy (m.in. żółtaczka buraka [Beta-Virus 4]), grzyby (m.in. zgorzeli siewek, różne grzyby) oraz nicienie, mszyce (Phytophagus), śmietka ćwiklanka (Pegomya hyoscyami), chowacz brukwiaczek (Atomaria linearis) i inne. Porażenie jest po części uwarunkowane odmianą i pogodą, w przeważającej jednak mierze jest następstwem niedostatecznej higieny gleby i zbyt ciasnego miejsca w płodozmianie.