Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/904/pl

Kultury głęboko ukorzeniające się z największą masą korzeniową — lucerna, a za nią koniczyna — przeważają nad udziałem przeważnie płytko ukorzenionych okopowych z niewielką masą korzeniową. Pozycję pośrednią pod oboma względami zajmują zboża łanowe. Nie uwzględniając wkładu międzyplonów i nawożenia organicznego, bilans humusu w ciągu dwunastu lat można ocenić jako nieznacznie dodatni. Uprawa gleby, prowadzona głównie wiosną i jesienią, wpływa na niego ujemnie. Zaniechanie jej przez ćwierć spośród dwunastu lat, w czasie polowej uprawy paszowej, łagodzi ubytek humusu — podobnie jak umiarkowana uprawa głęboka jesienią i w przedwiosennej porze roku przy użyciu pługa, grubera, pługa talerzowego itp. Wyrównanie strat, a tym bardziej stopniowe ustabilizowanie się na trwale wyższym poziomie zawartości humusu, jest zadaniem humusotwórczych międzyplonów, a przede wszystkim nawożenia obornikiem i kompostami.

259