Eine freie Initiative von Menschen bei mit online Lesekreisen, Übungsgruppen, Vorträgen ... |
| Use Google Translate for a raw translation of our pages into more than 100 languages. Please note that some mistranslations can occur due to machine translation. |
Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/92/pl
Przede wszystkim obowiązuje zasada, że rolnictwo w porównaniu z przedsiębiorstwem przemysłowym z konieczności produkuje drożej, ponieważ obniżająca koszty zasada podziału pracy jest sprzeczna z jego warunkami wytwarzania, czyli wielością w całości. Próbuje się tego uniknąć, przechodząc na przemysłowy sposób produkcji. Całość organizmu gospodarstwa jest w tym celu rozbierana, dzielona na części. Każda część staje się sama w sobie, przy znacznym nakładzie kapitału, przemysłowo-rolniczym pojedynczym przedsiębiorstwem, które w pozornie obliczalnych warunkach ramowych, wysoce wyspecjalizowane, produkuje masowo i, bezkonkurencyjnie tanio, dominuje na rynku. To potanienie jest jednak złudzeniem, ponieważ koszty następcze, wynikające ze zniszczenia środowiska i pogorszenia wartości odżywczej produktów, a także koszty subsydiów – subsydiowanego nierozsądku – są, z pominięciem rynku, obarczane na ogół społeczeństwa. Gdyby te ukryte koszty doliczono do ceny producenta przemysłowego[1][2]
- ↑ Tak wyraził się Rudolf Steiner w tak zwanym pierwszym kursie uniwersyteckim 10 października 1920 roku. Cytat za: Roman Boos: Landwirtschaft und Industrie, Darmstadt 1957, s. 110/111.
- ↑ CSA, skrót od Community supported Agriculture. Zobacz na ten temat m.in.: Trauger Groh, Steven Mc Fadden: Höfe der Zukunft, gemeinschaftsgetragene/solidarische Landwirtschaft (CSA), Darmstadt 2013, 276 s.






