Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/920/pl

262

Gdy człowiek kieruje całą siłę rozumu ku sobie jako istocie myślącej, znajduje w sobie samym środki i drogi, które wyprowadzają go ze statyki materialistycznego obrazu świata. Budzi się w nim świadomość, że to on sam, powołany z duchowych pra-początków, jest i staje się w coraz większej mierze nośnikiem rozwoju; że dzięki swoim duszewnym siłom myślenia, czucia i woli może kształcić wyższe duszewne organy poznania i z ich pomocą doskonalić się ku wyższym oglądaniom. Te zaś umożliwiają mu w wolnym samostanowieniu wziąć w swe ręce przyszłość swoją i przyszłość swego współstworzenia. Zwiastuny tego rodzaju przebłyskują wszędzie. Lecz: pytanie o istotę substancji we wszystkich jej postaciach — w nieożywionej naturze, w życiu roślin, w duszewności zwierząt i w duchowej czyli Ja-organizacji człowieka — nie jest jeszcze stawiane w tym sensie.