Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/922/pl

jako suma właściwości. Ich wyodrębnienie i przyporządkowanie tej lub owej substancji jest przedmiotem badań fizyki. Ich konstelacja jest tego rodzaju, że każdy pierwiastek substancji ma specyficzne powinowactwo do innych substancji. Mogą one ze sobą reagować. Gdy tak się dzieje, substancje wyjściowe znikają z pola widzenia i — niejako jako synteza — powstaje nowa substancja o zaskakująco nowych właściwościach. Początek i koniec powiązane są ze sobą przez zdarzenie nieciągłe. Na przykład wodór (H) i tlen (O) są gazami. Ich wzajemne powinowactwo jest tak przemożne, że reagują ze sobą wybuchowo. Znikają, i wyłania się woda — substancja o najbogatszych właściwościach, podstawa wszelkiego życia. Dokonuje się skok z niżej ku wyżej zagęszczonemu stanowi skupienia. Gdy woda zostaje poddana elektrolizie z nakładem energii, znów pojawiają się pierwiastki wyjściowe jako gazy. Przy przejściu ze stanu gazowego w stan ciekły, jak zresztą przy każdej reakcji między substancjami, wchodzi w grę czynnik czasu. Dokonuje się proces. To procesowe dzianie się w świecie substancji jest przede wszystkim przedmiotem chemii. Można je śledzić empirycznie w towarzyszących mu reakcji zjawiskach, lecz jako takie wymyka się postrzegalności. W procesie chemicznym działają siły zakodowane w istocie substancji i jej właściwościach. Siły będące w ruchu w trakcie procesu trwają przed jego początkiem i po zakończeniu reakcji w stanie spoczynku, zastygnięcia w formę. W formie substancja staje się zmysłowo-naoczna i w swych fizycznych właściwościach mierzalności, przeliczalności i ważalności — obliczalna.