Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/936/pl

To odniesienie istot do ich sposobów przejawiania się w królestwach przyrody wyraża się w sposobie kształtowania substancji budujących ciało. W człowieku kompozycja cielesnych substancji indywidualizuje się stosownie do jego ducha-duszy, jego Ja. Istota wyrywa substancje z ich jedynie fizycznego bytowania i komponuje je w twory sił odpowiadające szczeblowi bytowemu, na którym się przejawiają. Na pierwszym, najniższym szczeblu bytowym fizyczno-anorganicznej natury budowa substancji podąża za rządzącymi tam prawami. Prawa te są uchwytne w pojęciach chemiczno-fizycznych i przejawiają się przedmiotowo w dziełach techniki. Na drugim szczeblu bytowym — świata roślinnego — substancje komponują się wedle wyższych, już niepojęciowo uchwytnych prawidłowości eterycznego ciała sił kształtujących. Przez nie irdische działanie sił zostaje włączone w kosmiczne. Trzeci szczebel bytowy kompozycji substancjalnych konstytuuje świat zwierzęcy. Zwierzę może budować swoje ciało tylko przez pobieranie pokarmu z zewnątrz. Na drodze trawienia niszczy substancje pokarmowe siłą własnej istoty duszewnej i z tej samej siły duszewnej komponuje właściwą sobie substancjalność cielesną. Jest ona tak skonfigurowana, że jest nośnikiem duszewnego zamieszkującego zwierzę, którego osnowa bytowa leży poza sferą słoneczną — w dalekim kosmosie, w tak zwanym dlatego Kręgu Zwierząt. Czwarty szczebel bytowy Substancjalnego ucieleśniony jest w ciele człowieka. W nim fizyczne, eteryczne i astralne kształtowanie substancji jest zindywidualizowane przez Ja. Jedynie dlatego, że substancje w ciele — np. DNA — zorganizowane są wedle źródła sił Ja, mogą one zamieszkiwać ciało. Tworzą sobie w ciele organizację Ja. Przez nią człowiek jawi się jako indywidualność.