Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/942/pl

Ludzkie Ja pojmuje, że w rozszerzeniu nauki o przyrodzie koniecznie potrzebuje nauki o Duchu, i odnajduje ją w antropozoficznej nauce duchowej. Jej wyniki udzielają się myślącemu świadomie w postaci idei. Roztaczają one światło nad światem zmysłowym. Pojęciowo uchwycone fakty zmysłowe rozszerzają się i rozbłyskują w świadomości jako fakty duchowe. Człowiek uczy się poznawać siebie jako ugruntowane w sobie samym jestestwo duchowe — takie, które ze swej własnej, samopoznanej istotowości może się w wolności samo określać. Przez samodoświadczenie, przez kształcenie swych czynności duszewnych myślenia, czucia i woli, człowiek uczy się rozpoznawać siebie jako Ja zakorzenione jako jestestwo duchowe w tym, co wieczne, Ja, które w przestrzeni i czasie stwarza sobie cielesność i w niej — jako cień — rozbłyska w samoświadomości. Przez naukę o Duchu można nauczyć się bycia świadomym swego źródła w Duchu.