Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/995/pl

Mączki skalne dzielą się na te ze skał osadowych i te z krzemianów. W skałach osadowych — rzadziej w łupkach ilastych, a częściej na glebach na czystym wapniu, np. białej jurze, lub na piaskowcach kwarcowych i kwarcytach — spotyka się znaczne deficyty substancji. W obu przypadkach gleby mają ograniczone możliwości rozwoju. Po stronie alkalicznej pojawia się niedobór fosforu, po stronie kwaśnej brakuje wapnia, magnezu i potasu. Dopiero wyrównanie między tymi dwoma skrajnościami zapewnia zdrową humifikację i rozwój gleby w ogóle. Jeśli chodzi o obniżenie stopnia kwasowości, czyli o podniesienie wartości pH ku 6 do 7, mączki wapienne (CaCO3) jako zastępstwo klasycznego marglowania są odpowiednim środkiem. Zmielone na drobno działają bezpośrednio. Aby uniknąć ubytków potasu na skutek procesów wymiennych, wymaganą ilość należy rozłożyć na kilka lat w umiarkowanych dawkach. Dla trwałego, glebotwórczego działania dba grubsze uziarnienie, aż do kruszywa wapiennego. Szczególną formą jest stosowanie palonego wapna (CaO). Jest ono wysoce aktywne, lecz w kontakcie z wilgocią glebową stopniowo zmienia się