Translations:Manfred Klett: Von der Agrartechnologie zur Landbaukunst/164/pl

Epoka duszy świadomości w dotychczasowym swoim przebiegu prowadziła ludzi do samoświadomości, obudziła w nich dążenie do wolnego samookreślenia, pozwoliła im mierzyć głębiny przepaści i otworzyła im drogi do prawdziwego poznania ducha. Ludzkość wyemancypowała się z natury i — popadłszy niejako w samozapomnienie — myśli o sobie wbrew własnemu duchowemu pochodzeniu jako o dziele czysto przyrodniczego stworzenia. Tym samym zatraciła się ona w dużej mierze w banalności czysto materialistycznego pojmowania bytu i widzi siebie zagrożoną przez technologię, która właśnie z tego pojmowania wyrasta. Zasada organizmu w rolnictwie przez ten sposób myślenia została wymazana. Z drugiej strony, w obliczu tego zstępującego rozwoju, dusza świadomości może być rozpalana przez idee zdobyte z poznania istoty przyrody nieożywionej, ożywionej i uduchowionej. Te idee-impulsy nie wywodzą się już z niegdyś duchem prowadzonych instynktów, lecz są wypracowane samodzielnie. W budzącej się aktywności Ja ożywa idea rozwoju, a wraz z nią na nowy sposób myśl o organizmie i — w poszerzeniu — myśl o indywidualności. Obydwie razem mogą stać się zasadą kształtowania rolnictwa, które kulturotwórczo działa w przyszłość.